بالاخره شماره دوم نشریه شیءگرایی مدار آماده ارائه شد. به همه دوستانم در نشریه خسته نباشید عرض می‏كنم.

فردا خانم بزرگي آن را در سايت نشريه قرار خواهند داد.  علاوه بر آن علاقمندان مي‏توانند با ارسال ايميل به سركار خانم بزرگي، شماره دوم را از طريق ايميل دريافت نمايند.

بی‏صبرانه منتظر دريافت نظرات، انتقادات و پیشنهادات خوانندگان هستیم.

منظر معادلی است که آقاي دكتر رامسين برای الگوی Façade انتخاب کرده است. پيشنهاد من اين است كه واژه دريچه هم معادل خوبي است. آقای بهروز بختیاری معادل نما را انتخاب کرده‏اند و در وبلاگ خود(مهندسی نرم‏افزار) به بررسي آن پرداخته‏اند. كلمه Façade  ريشه فرانسوي دارد و از تغيير حرف c نيز پس از تايپ آن در Microsoft Word كاملاً مشخص است.

برداشت شخصي من از اسامي آن است كه اسامي بارمعنايي دارند. به عنوان مثال وقتي كلمه "سازگارساز" را براي Adapter به كار مي­بريد، بدون آن كه بدانيد اين الگو چيست، از معناي اسم آن مي­توانيد حدس بزنيد كه اين الگو براي سازگاري دو يا چند چيز به كار مي­رود. هر چند که اذعان دارم که گل سرخ با هر نامی زیباست.
مطالعه نوشته‏هاي آقاي بختياري را اکیدا" توصیه می‏نمایم.

یادم نمی‏آید که در جایی خواندم یا از کسی شنیدم که تحقیقی در مورد اینکه چرا نرم‏افزار در ایران مانند سایر صنایع رشد نکرده انجام شده و نتیجه تحقیق این بوده که مهم‏ترین عامل عدم گسترش نرم‏افزار به عنوان یک صنعت این موضوع دانسته شده بود که پیشروان این حرفه، افراد فنی بوده‏اند و نه افراد کاسب (business man). بگذریم.
اگر مدیری از شما پرسید که معماری نرم‏افزار چیست، چه جوابی به وی می‏دهید؟ 
از دید مدیریت، معماری نرم‏افزار از سه جنبه قابل بررسی است:
اول: معماری (architecture)مفهومی از جنس طراحی و غیرقابل مشاهده و مرتبط با طراحی سیستم نرم‏افزاری است. معماری مرتبط با تصمیمات مهمی در مورد ساخت یا خرید مؤلفه‏های مهم سیستمی است که می‏خواهد تولید شود. از این رو در پی انجام معماری، مشخصات مؤلفه‏های مورد نیاز، استخراج و از این رو هزینه و زمان تولید مؤلفه‏هایی که باید تولید شوند و نیز هزینه و زمان خرید و مونتاژ مؤلفه‏های قابل خریداری و ... مشخص خواهد گردید.
دوم: معماری مبنا(baseline architecture) خروجی قابل مشاهده و قابل اجرا که در حقیقت بخشی از سیستم نرم‏افزاری است که جهت اثبات انتظارات از قبل تعیین شده سیستم(کارکردها و معیارهای کیفی مکتوب در مستند چشم‏انداز - Vision) مطابق با معیارهای کسب و کار پروژه یا محصول (هزینه، سود، زمان، تکنولوژی، پرسنل و ... مندرج در مورد کسب و کار پروژه -business case) تولید می‏گردد.
سوم: توصیف معماری (architecture description) که بخشی از معماری مبناست و شامل مستندات متنی و تصویری به همراه مدلهای طراحی از معماری نرم‏افزار است. توصیف معماری در حقیقت پلی است بین مفهوم غیر شهودی (مفهوم معماری)و خروجی‏های قابل مشاهده(معماری مبنا به عنوان نرم‏افزار قابل اجرا).

سئوال جدیدی مطرح می‏شود و آن این است که: از دید افراد فنی معماری دارای چه جنبه‏هایی است؟

یکی از دوستان خوب و ناآشنا به نام "علی" یادداشتی را برایم گذاشته و در آن نوشته‏اند:"قرار بود اول هر ماه نشریه منتشر بشه شما که دم از فرآیند و مدیریت و صد چیز دیگه صحبت می کنید حداقل خودتون به یکیش عمل کنید
به امید اینکه مردم ما به جای حرف زدن عمل کنند"

 از دوست خوبم خيلي ممنون و متشكرم. حرف حق پاسخ ندارد.

اما چند نکته قابل عرض:

نكته اول: ما پس از انتشار نسخه اول متوجه شدیم که ارائه کاری با کیفیتی بهتر از قبل نمی‏تواند در زماني كمتر از دو ماه تحقق يابد و لذا در جلسه تصميم گرفتيم كه حداكثر بين ۴۵ روز تا دو ماه نسخه بعدي را آماده كنيم و اگر دقت فرموده باشيد من از زمان انتشار نسخه بعدي اصلاً صحبتي تا حالا نكرده‏‏ام. فراموش كردم كه اعلام كنم ما ماهانه نشريه را منتشر نخواهيم كرد. توجه داشته باشيد كه حتي اعلام نكردم كه تا دو ماه ديگر شماره بعدي منتشر خواهد شد، چون نمي‏خواستم بد قول شويم.  اين اشتباه خود من بود كه فراموش كردم خدمت دوستان عرض كنم كه نشريه ماهانه منتشر نخواهد شد. به همين خاطر از دوست خوبم (علي) و ساير دوستان عذرخواهي مي‏كنم.

نكته دوم: خواهش من اين است كه اشتباه من را با دوستان عزيزم در نشريه قسمت نفرماييد. دوستان خوبم در نشريه نه تنها كاملاً عملگرا هستند، بلكه بدون گفتن كلامي با علاقه و پشتكار كارها را به پيش مي‏برند. كاش شما هم تلاششان را از نزديك به نظاره مي‏نشستيد. كم‏لطفي است اگر اشتباه مرا با عزيزان قسمت كنيد.

نكته سوم: دوست عزيز و ناآشناي من! حتي اگر من اشتباهي مرتكب شدم لطفاً اشتباه مرا به كل "مردم ما" تعميم ندهيد.

 به اميد ديدار و آشنايي با اين دوست خوب

هر چند كه من نتوانستم در اين چند وقت مطالبي در مورد نشريه بنويسم، ولي به حول و قوه خداوند و همت بالاي دوستان خوبم، نشريه با جديت هر چه تمام‏تر به كارش ادامه مي‏دهد. ماحصل كار بالاتر از آني است كه در جلسه اول من و خانم مهندس بزرگي با دوستان مطرح كرديم.

آقاي مهندس هادي عزيز كه هميشه (انتخاب با شما --الف: حاضر  ب:هميشه حاضر  ج:پيش فرض حاضر) هستند. آقاي مهندس هنرمند هم كه به دليل تغيير روزهاي برگزاري جلسه از شنبه به دوشنبه امكان حضور ندارند و صد البته هم در گروه مباحثه نشريه هم كاملاً چراغ خاموش حركت مي‏كنند (خبري از ايشان نيست).

تنها غايب جلسه هفته جاري، خود من بودم. اما از آن جا كه مطالب هر جلسه مدون و براي همه اعضاء ارسال مي‏شود، در جريان جلسه قرار خواهم گرفت.

 اعضاي بي‏بديل و كوشاي نشريه به قرار زير در جلسات حاضر بودند.

۱- خانم مهندس صبا بزرگي

۲- خانم مهندس نيوشا قريشي

۳- خانم مهندس حميده مطهريان

۴- آقاي مهندس عليرضا خيرخواه

دو هفته پيش نشريه يك مهمان ويژه داشت كه علي‏رغم مشغله كاري‏شان، افتخار داده در جلسه شركت كرده بودند. آقاي مهندس مهدي اميري، دوست عزيز، مهربان، با تجربه و با معلومات و مهم‏تر از همه از خيل بزرگان ديار سماموس. ما از وجودشان كمال بهره را برديم و در كنارشان به حل (تحليل و طراحي) مسئله‏اي كه خانم مهندس مطهريان آماده كرده بودند، پرداختيم و صد البته راهنمايي‏هايشان نيز بسيار جالب و راهگشا بود.

خبر خوب ديگر اين كه نشريه تا چند وقت ديگر منتشر خواهد شد و مفتخرم كه از طرف دوستانم عرض كنم با كيفيتي بسيار بهتر از شماره يك آن. در اين شماره بيش از شصت صفحه مطالب فني و به زبان فارسي به خوانندگان ارائه خواهد شد به همراه مثالهاي متنوع و حل شده.

يكي از دوستان به نام آقاي امير گنجي با ايميل فرموده‏اند كه در مورد جلسات نشريه برايشان توضيح بدهم كه هنوز فرصت اين كار را پيدا نكرده‏ام. از همين جا از ايشان عذرخواهي مي‏كنم.

بعد از حدود ۵ ماه به دیدن خانواده‏ام  رفتم. برخلاف اخباری که در مورد راهها و وضعیت آب و هوا داده می‏شد، هواي شمال بسيار عالي بود. معمولاً در اين وقت از سال به ندرت پيش مي‏آيد كه شما چشمتان به جمال خورشيد روشن شود. به قول يكي از دوستان، در هر سال، دوازده ماه هوا باراني است و يك ماه هم آب چكه مي‏کند . علاوه بر آن كه روزها هوا آفتابي بود، شبها نيز آسمان، مهتابي بود. ديدن سماموس آن هم در اين فصل از سال كه پر از برف است، هم در شب و هم در روز فوق‏العاده شادي‏بخش است. جاي همه شما خالي.

تلاش فرهنگ‏دوستان و موسيقي‏دانان محلي براي حفظ هويت ديرينه‏شان را در قالب يك سي دي كه به مناسبتي آماده شده بود، ديدم و لذت بردم. استاد پوررضا و استاد وحدتي و ديگر بزرگاني كه هر يك خاطراتي از خود كه بيانگر هويتشان بود، بيان مي‏كردند. جالب است كه تقابل بين فرهنگها و تلاش براي حفظ فرهنگهاي بومي در مقياسي كوچكتر و با فشار بيشتر در اين بين كاملاً قابل تمييز و نمود است.

يكي از بزرگان گفته: ملتي كه گذشته خود را نشناسد، آينده‏اي نخواهد داشت. براي خود من كه باعث شرمندگي است كه بگويم شناختي از پيشينه ايراني‏ام ندارم و مهم‏تر اين كه از پيشينه گيلكي‏ام نيز نصيبي نبرده‏ام.

واقعاً جاي همه شما خالي

داشتم وبلاگ رادمان را مطالعه می‏کردم كه به مطلب جالبي رسيدم. عين مطلب را در ادامه آورده‏ام.

"در همشهری امروز (27 آذر) خواندم که هیچ کدام -دقت کنید: هیچکدام- از دانشگاه های کشور در بین 2000 دانشگاه اول دنیا -دقت شود: دو هزار تای اول - وجود ندارد(*). مبارک است!
کاش به اندازه ای که جایگاه ایران در رنکینگ فیفا برایمان مهم است، به اندازه ای که تعداد مدال های بازیهای آسیایی دوحه مهم بود، به اندازه ای که جایگاهمان در صدر فهرست اخبار سیاسی دنیا مهم بود، فکری هم به حال دانشگاه هایمان می کردیم.
خبر را که خواندم پیش خودم فکر کردم، وای بر ما، این جایی که در آن درس می خوانیم و یا می دهیم ، گویا دانشگاه نیست، فقط یک اسم یدک می کشد. پس واقعا دانشگاه چیست؟
دلم برای خودمان می سوزد.

همین!

(*) این خبر اعلام رسمی دبیر کل یونسکو در ایران است .مرجعش هم اطلس جهانی رتبه بندی دانشگاه های دنیا ."